Powered by Blogger.

My Instagram

Τα παιδιά του μαχαλά, παίρναμε τα κατσικάκια και τα πηγαίναμε βόλτα...



Πέρα την άνοιξη που ζέσταινε ο καιρός, όλα τα παιδιά του μαχαλά, παίρναμε τα κατσικάκια, άλλα σιρκά και άλλα θηλυκά και τα πηγαίναμε βόλτα κάτω στην Γκαβαρδίνα. Ήταν μικρά, βιτούλια ακόμα και σα τα βέλαζες και τα έκραζες τσιχ-τσιχ-τσιχ, έρχονταν από κοντά σα σκυλάκια.

Μία χρονιά είχα ένα ντιπ φλώρου, άσπρο σα γάλα. Περίμενα και κείνη τη χρονιά πως και πώς να γεννήσει η γίδα. Η φουκαριάρα δεν είχε διπλάρ’κα, αλλά κιαυτό το ένα έκανε αμάν να το ξεπετάξει και στο τέλος με τα χίλια ζόρια το’βγαλε τ’ανάπουτα. Έριξε μετά και τ’άκλουθου κ’ ύστερα ησύχασαν κάπως οι δικοί μου, γιατί την είχαν για ψόφο και παρά τρίχα γλίτωσε το μαχαίρι.Στην Γκαβαρδίνα βρισκόμασταν ένα τσούρμου παιδιά. Η Βαγγέλ’ς, η Σόλους, η Πιρικλής, η Τακ’ς, η Κώτσιους… Όλοι είχαμε άλλος από ένα, άλλος από δύο κατσικάκια να τα βοσκήσουμε, να τα κάνουμε μπουρδούνια, θρεφτάρια.

Τα ’χαμε και γουργουναράκια, κρεμασμένα στο λαιμό, που κουδουνούσα όταν αυτά χοροπηδούσαν. Πολλές φορές κουντριώνταν αναμεταξύ τους και κάναν κάτις κουτσαμπήδια στον αέρα, που ξεστρίβοσαν στο γέλιο. Σαν έπαιρναν και ξεσπάθωναν τα σμίγαμε με το ζόρι, μπάκι μαρκαλιστούν, για να κάνουμε χάζι, αλλά ήταν μικρά και δεν ήξεραν από τέτοιες δουλειές. Τ’ ξαπολούσαμε μετά στη χλοϊασμένη πλαγιά και όσο αυτά βόσκαγαν, εμείς χορταίναμε παιχνίδια.Τα κατσικάκια ως που να μπιτίσουμε εμεις τα τόσα κι τα τόσα, θαραπεύονταν βόσκημα. Οι κορφές σε κουτσουπιές, μέλιγοι και πουρδαλιές είχαν όλες δώσει και τα τετραπέρατα ζωντανά, τις κουτσιουμπούσαν λαίμαργα. Άμα βρίσκαμε και μεις καμιά κουκουριφτιά, κόβαμε κορφούλες για σαλάτα στο σπίτι κιάμα βρίσκαμε και άνθους γένονταν ακόμα νοστιμότερη!

Με όλα αυτά, μας έπαιρνε σουρούπωμα. Γυρνώντας κα το χωριό, είχαμε ζαλικωμένο κιαπό ένα δεματούλι με φτέρες και γαύρα, για να κουτσιμπάν τα κατσικούλια στην αχυρώνα όπου τα κρεμούσαμε ματσάκια-ματσάκια και μαρκειώνταν μετά οι γίδες κι αυτά για ώρες.

Το κείμενο το δανειστήκαμε από την σελίδα στο Facebook Φωτογραφικη Εγκυκλοπαιδεια. Μας θύμισε τα δικά μας χρονια στο χωριο μας. Τότε που τρέχαμε πάνω στον λόφο του Ai'Λία με τα κατσικάκια και τα προβατάκια. Η φωτογραφια ειναι απο την ΦΛΩΡΙΑΔΑ ΑΙΤΩΛ/ΝΙΑΣ. 

No comments