Powered by Blogger.

My Instagram

Τρία χρονια αναμνήσεις και έθιμα από το χωριο μας




Τι όμορφα που θα ήταν να μπορούσε κάποιος να ταξιδέψει πίσω στον χρόνο, να ξαναζήσει όμορφες στιγμές, αγνά παιδικά χρονια, να δει αγαπημένα άτομα που δεν υπάρχουν πλέον, να μάθει για την ιστορία των μεγαλυτερων;  Αλλα τι βρήκα και εγώ και σκέφτηκα τώρα, αυτά γίνονται μονο στα παραμυθια και στις ταινίες του Hollywood έτσι δεν είναι; 

Λάθος, δεν είναι έτσι , αυτό το ταξίδι πίσω στον χρόνο γίνετε καθημερινά πραγματικότητα και αυτό λόγο του internet και τις τεχνολογίας αλλα και της αγάπης μερικών συγχωριανών μας για το χωριο μας και τον κόσμο του, τα ήθη και τα έθιμα του, τις παραδόσεις και τις ντοπιολαλιές του.

Ένας από αυτούς είναι και ο ιδιοκτητης της εκλεκτής και πολυαγαπημένης σελίδας 
"Αναμνήσεις-Έθιμα Φυτειωτών " στο Facebook, ο Δημήτρης Βραχάς. 





Τρία ολόκληρα χρονια παρουσίας στο διαδίκτυο έκλεισε και βαδίζει στο τέταρτο με πολύ όρεξη και αμέριστο μεράκι.

Ξεκίνησε δειλά δειλά με αγάπη για αυτό που έμελλε γενέσθαι και προσοχή στην λεπτομέρεια αλλα χωρίς μεγάλα λόγια και διαφημίσεις απλά με στοιχεια που είχε στο αρχείο του και με όρεξη να τα μοιραστεί με τους συγχωριανούς του, αυτούς που μένουν στο χωριο αλλα ποιο πολύ με αυτούς που βρίσκονται εκτος και τους λύπη.




Από το 2016 μέχρι και σήμερα έχουμε δει αναρτήσεις με αγαπημένα μας άτομα, Παππούδες, Γιαγιάδες, συγγενής μας, φίλους μας οι οποιοι δεν υπάρχουν στην ζωή.  

Έχουμε δει ιστορίες για άτομα που άφησαν ιστορία στο χωριο μας.  Για άτομα που έχουν ξεχωρίσει για κάτι.  Γιατρούς, Παπάδες, Στρατιώτες, Ποιητές, Επαγγελματίες και απλούς καθημερινούς ανθρώπους που μέσα από την προσπάθεια αυτή του Δημήτρη, τους νιώθουμε κοντά μας έστω και νοερά έστω και διαμεσου της τεχνολογίας, έστω και διαμεσου του "φατσοβιβλιου".





Δεν είναι μονο αυτές οι αναμνήσεις αλλα είναι και τα έθιμα.  Ποσα και ποσα ήθη και έθιμα δεν έχουμε δει γραμμένα στον τοίχο αυτόν, ποσα από αυτά δεν θυμόμασταν, ποσα καν δεν ξέραμε και ποσα τα διαβάσαμε και είτε γελάσαμε είτε μας έφεραν ένα δάκρυ στο μάτι επειδή μας θύμισαν κάποια όμορφη στιγμή που ζήσαμε και εμείς σαν ντόπιοι Mαχαλιωτες που μεγαλώσαμε και αγαπήσαμε αυτό το χωριο αλλα για τον έναν η τον άλλο λόγο αναγκαστηκαμε να φύγουμε μακριά του.





Δεν χρειάζεται να πούμε πολλά πολλά, άλλωστε δεν το χρειάζεται, απλά ένα μεγάλο μπράβο και εύγε στον Δημήτρη για αυτή του την προσπάθεια.




Μια ματια στην σελίδα αυτή, που με την ευκαιρία να πούμε ότι κάνει το κάνει αφιλοκερδώς,  βλέπεις την αγάπη που πηγάζει για το χωριο του, το χωριο μας, την γενέτειρα μας, την Μαχαλά, τις Φυτείες μας.




Και πριν σας αφήσουμε να πούμε και κάτι ακόμη, με τον Δημήτρη έχουμε μιλήσει πολλές φορες και πολλές φορες έχουμε πει και οι δυο μας, Είναι ΠΟΛY αυτοί που αγαπούν τις Φυτείες, θέλουμε να πιστεύουμε πως όλοι μας.  Αλλα είναι και πολύ αυτοί που αγαπάνε το χωριο αλλα οχι αυτους που το επιδεικνύουν το χωριο. Το γιατί μονο αυτοί το ξέρουν.  



Απλά ένα παράδειγμα, έχουμε την σελίδα εδώ που διαβάζετε αυτή την στιγμή.  Εδώ και ένα χρόνο τώρα βάζουμε μονο Νέα από τις Φυτείες και κανένα άλλο χωριο.  Βλέπουμε λοιπόν νέα για το χωριο μας τα οποια είναι ΠΡΏΤΑ σε άλλες σελίδες , ακόμη και του Αγρινίου σελίδες και όχι στην σελίδα του χωριου μας. Γιατί;  Γιατί αυτοί που είναι εκεί και έχουν το καθετί νέο που αφορά το χωριο μας, το στέλνουν με email σε άλλες σελίδες και όχι εδώ! Kαι καλά εντάξει το κάνουν αυτό, μετά όμως έχουν και το θάρρος να μας στείλουν email με παράπονα ότι ΔΕΝ το έχουμε εμείς στην σελίδα μας. 






Βγάλτε εσείς συμπέρασμα γιατί εμείς απλά σηκώνουμε τα χερια στην λογική και συνεχίζουμε να κάνουμε αυτό που μας αρέσει για το χωριο μας χωρίς ονόματα και χωρίς μπράβο και πρωτιές, απλά ότι και όσο μπορούμε.

Ευχόμαστε στον Δημήτρη, δύναμη και πάντα τα καλύτερα. Το 2019 να μας δώσει απλόχερα πολλά έθιμα της Μαχαλάς και πολλές όμορφες αναμνήσεις

No comments